Hanne

In de gloria

Hij heeft drie keer pech gehad. Op vier jaar tijd, kregen ons mama en papa drie kinderen. Drie dochters. Hanne, Sien en Marthe. De oudste, dat ben ik. Al noemen ze me best vaak een mini Mia, ik lijk steeds meer op hem. Onze papa. De meeste mensen kijken verschrikt op wanneer hij zegt dat […]

Lees verder
Hanne, Uitgetest

Adem in, adem uit, kalmte kan u redden!

Vier augustus, buiten is het bloedheet, maar dat is niet de reden waarom donkere kringen zweet mijn bloesje kleuren. Ik zit in de auto richting Aartselaar en probeer  rustig vier tellen in en zes tellen uit te ademen. Ons mama zegt dat het wel goed komt en grapt dat kalmte mij straks zal redden. We […]

Lees verder
Hanne

Mijn lichaam is kapot

Al weken zit ik met dit verhaal in mijn maag. Mijn verhaal. Over dingen die niet hashtag-geweldig of Instagram-waardig zijn. Want ik ben ziek. En ik word volgende week niet terug beter. Ik ben chronisch ziek. En da’s super stom.

Lees verder
Hanne

Lang leve de liefde 2.0

Papa, Je staat altijd klaar voor ons. Om LDVDM* te maken. Om me te leren hoe ik achterwaarts parkeer. Of om me te helpen gestructureerde teksten te schrijven. Er is niets dat ik liever doe, dan samen met jou Spinvisliedjes meezingen of de Colruyt doorsjeezen. Zelfs opruimen valt wel mee. Je bent mijn allerdikste vriend, […]

Lees verder
Hanne

Leve de liefde

Mijn buik doet pijn. Mijn hoofd zit vol. En mijn hart dat bonst. Als een bezetene. Ik wil mensen helpen. Liefde geven aan zij die het nodig hebben. Aan hen die het kunnen gebruiken. Hulpverleners, familie van de slachtoffers, de mensen achter #ikwilhelpen, … Niet alleen aan mensen in Brussel, maar ook in Parijs, Ankara, […]

Lees verder
Hanne

December indigestie

Ik zit vol. Niet in de zwangere zin van het woord, wel in de betekenis van een voedsel overdosis. En ik denk dat ik niet de enige ben. Handje omhoog als je nog steeds in voedselcoma ligt of gaat bevallen van een krokettenbaby. Het parcours der verderf zag er als volgt uit. Kerstavond bij oma. […]

Lees verder
Hanne

Ode aan de perronsmikkelaar

Beste man, Door het raam van mijn L-trein richting Leuven zag ik je staan. Jij stond op perron drie. Met een smoske in de hand. “Die verpakking is niet meer wat het geweest is”, moet je gedacht hebben, toen je ietwat onhandig het broodje uit de folie verwijderde. Hoe heerlijk simpel kan het leven soms zijn. De […]

Lees verder