Het jaar van mijn leven

2013 is naast het jaar van de megahit ‘Get Lucky’, het jaar van Brecht en mezelf. Want in plaats van verder te studeren na het middelbaar, werkten we samen een jaar voor het onderwijsmagazine Klasse. Veertig weken lang wisselden we elke week van job. Gekkenwerk? Neen hoor, dol dwaas en reuze plezant!

Elke week switchten we van job. We begonnen het jaar als technieker in Bellewaarde en veertig weken later sloten we ons werkjaar af als ontwikkelingsmedewerker voor Vredeseilanden in Benin. Daartussen functioneerden we als callcentermedewerker, verpleegkundige in het operatiekwartier, stewardess, kapper, ingenieur, radiopresentator, … Een ervaring om nooit meer te vergeten. Wat voor zich spreekt natuurlijk.

Samen met Brecht doorkruiste ik het hele land om te werken. We werkten niet alleen voor onze centen en voor de jol, maar vooral om medestudenten met studiekeuzestress in hun keuze te helpen. Want een studierichting bepaalt niet alleen je toekomst, maar voor vele ook hun nachtrust. Kiezen is verliezen, nietwaar?!

Brecht was niet alleen mijn compagnon de route en makker. Hij was ook het gezicht van Roadies in Iedereen Beroemd, Joepie en op MNM. Hij deed dat goed. Brecht was de buurjongen die we allemaal leken te kennen. Brecht deed dat zo vlot en vrolijk, dat hij nu terug is. Terug op Iedereen Beroemd. Hij trok een maand naar Burkina Faso waar hij door de plaatselijke boeren op sleeptouw wordt getrokken. En dus kijkt de hele familie Reumers elke dinsdag naar Bienvenue Brecht. Jullie toch ook?!

Wanneer ik geen teksten voor Vis Noch Vlees of voor school schrijf en niet door mijn sociale media scrol, doe ik aan nostalgie. En de laatste tijd gebeurt dat vaker dan vroeger. Dat komt door mijn zus en haar studiekeuzestress. Net als ik, weet ons Marthe niet wat ze gaat studeren. Toen ze vandaag naar de SID-IN beurs in Haasrode ging, kreeg ze bij het binnengaan een folder met daarop mijn gezicht gedrukt. Zowat elke achttienjarige die dit jaar afstudeert, krijgt een folder waar Brecht en ik in schitteren. En zo komt het dat ik opnieuw aan 2013 moet denken. Het was een heerlijk jaar. En dat besef groeit met de jaren.

 

Hanne

4 thoughts on “Het jaar van mijn leven

  1. Ik werd vandaag ook overgeleverd aan de duizenden mogelijkheden op de SID-IN. Ik wou dat ik ook gewoon alles een keer had kunnen uitproberen, maar ik zal gewoon op mijn gevoel moeten vertrouwen, zeker? Ons papa mist het ook, dat zotte jaar. En zo trots dat hij was toen hij jullie gezichten op die brochure zag!

    Like

  2. Kom even op de koffie Kaat, ik toon je foto’s en filmpjes en tweets en alles van de veertig weken in één namiddag. En dan bladeren we samen door de brochures en zeg ik tegen jou dat alles wel goed komt. Want dat is zo. (geef je vader een tissue van mij)

    Liked by 2 people

  3. Ik werd vandaag ook overgeleverd aan de honderden opties van de SID-IN. Stiekem wou ik dat het allemaal eens kan proberen, maar ik zal maar op mijn gevoel moeten vertrouwen, zeker? Ons papa mist het ook, dat zotte jaar. En oh zo trots dat hij was toen hij jullie gezichten zag blinken op de brochure die duizenden leerlingen krijgen. Blijft echt absurd!

    Liked by 1 persoon

  4. Hoewel het voor mij te laat was, vond ik het geweldig om te volgen welke beroepen jullie allemaal beoefenden. Ik dacht vaak “had ik maar een sabatjaar genomen om het allemaal beter uit te pluizen.” Intussen heb ik geen tv meer en kan ik helaas Brecht zijn avonturen niet volgen. Maar afgaande op hoe vlot hij toen al was, ben ik er zeker van dat hij ook dit avontuur in stijl zal weten te doorstaan. Ik hoop hier en daar toch iets op te pikken.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s