Kleine wasjes, grote vraagtekens

Ik word groot. Dat merk ik niet alleen wanneer ik naar de cijfers op mijn paspoort kijk, maar mensen kunnen het ook niet laten zulke woorden aan mij te richten. Weten ze wel wat ze doen? En nog erger, wat hun woorden met mij doen? (Laat ons hopen van niet, anders wonen er een stelletje barbaren in mijn omgeving)

Ik word groot en groot worden houdt in voor jezelf kunnen zorgen. En in grote lijnen, opgepast ik ga stoefen, kan ik dat ook wel. Een kookplaat is mij niet vreemd en ook het strijkijzer bedienen lukt aardig. Maar dat wasmachien, dat dekselse wasmachien. Da’s haat-liefde, zoals frietjes met kroketten, het gaat gewoon niet.

Ons mama ondernam al meerder pogingen om mij van mijn wasmachine angst te bevrijden en vertrouwde (iets waar ze achteraf misschien beter drie keer over had nagedacht) mij de taak van het insteken van het wasmachien toe. Het begint allemaal bij het sorteren. Wat in hemelsnaam is bonte was? Nu heb ik in mijn leven veel dictees geschreven, maar bonte was werd ons nooit gedicteerd. Muntgroene bloesjes en donkergrijze chino’s, vallen die ook nog onder de bonte categorie?

De was zelf insteken, dat lukt nog net. Maar dan moet daar nog zo’n kopje wasmiddel in. Om 1 te weten hoe je dat gebruikt zonder dat dat wasmiddel er niet langs alle kanten uitdruipt en 2 hoeveel wasmiddel daar dan wel niet in moet, amehoela. Een deus ex machina zou op dit moment in het wasmachinedrama geen overbodige luxe zijn. Maar bij gebrek daaraan gok ik zelf hoeveel er in het potje moet.

Als laatste en meest zweetopwekkende stap: de graden instellen. Hoeveel verschillende opties kan je op een wasmachine terugvinden? Ge kunt precies op meer drukken dan op een doorsnee ipad. Met mijn klamme handen draai ik aan de knop. De rondtollende knop (ok, ik overdrijf, echt rondtollen doet dat ding niet) eindigt op 40 graden, en op goed geluk start ik de machine. Dat er bij de start water uit loopt en ik de machine vervolgens nog drie keer opnieuw moet opstarten, neem ik erbij.

Elke keer lukt het iets beter, met minder zweet en minder gevloek. Maar een echte wasmachineprinses zal ik nooit worden. Groot worden, ’t is potverdekke niet simpel.

-H

Hanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s